Ben je ooit bijna aan de beurt geweest voor een spreekbeurt op school, maar toen ging de schoolbel? Dan ben je gered door de bel. Een letterlijke bel in dit geval, maar dit spreekwoord is ook begonnen met een letterlijke bel.
Ontstaan
Saved by the bell is een spreekwoord dat in het Nederlands vertaald wordt naar ‘gered door de bel’. Het wordt gebruikt als iemand gered wordt door iets buiten zijn eigen doen op het laatste moment voor iets slecht gebeurt.
Het is ontstaan in de 18de en 19de eeuw toen medische wetenschappen nog niet zover waren. Vaak kwam het voor dat iemand dood werd verklaard en begraven werd enkel voor wakker te worden diep onder de grond. Dit maakte mensen bang dat zij dit lot zouden ondergaan.
Veiligheidskisten
Om dit verschrikkelijke lot van levend begraven tegen te gaan maakte een paar slimme ingenieurs een veiligheidskist. Deze hadden een mechanisme dat degene boven de grond zou verwittigen. Dit was meestal door een bel aan een koord dat door de kist ging en vastgebonden werd aan de vinger van de overledene. Als de overledene wakker werd, zou deze aan het koord trekken en de bel laten rinkelen. Zo werd de persoon dan gered. Gered door de bel. Andere mechanismen waren tubes voor lucht, lichten die aangingen of met vlaggen.
Door de tijden heen werd de medische wereld beter en de uitspraak werd minder letterlijk. Bij de late 19de en vroege 20ste eeuw betekende het dat iemand in gevaar gered werd op het laatste moment.
Boksen
Waar de uitspraak ook populair werd was bij boksen. Rondes waren kort en vaak werden boksers die bijna verslagen waren gered door de bel die aangaf dat de ronde voorbij was. Ze waren gered bij iets dat buiten hun eigen doen was.