Een badeendje is voor vele kinderen een onmisbaar deel van bad tijd. Maar hoe zijn deze gele eendjes ontstaan? Ze hebben al veel meegemaakt, van honden tot helpen in wetenschappelijk onderzoek.
Eerste versies
Aan het einde van de 19de eeuw ontwikkelde uitvinder Charles Goodyear het gevulkaniseerde rubber. Dit was een buigzamere en kneedbaardere versie van normale rubber. Hieruit werden onder andere speelgoed eendjes gemaakt.
Ze waren wel nog zwaar en dreven niet goed. Dit was omdat ze nog niet waren bedoeld voor in het bad maar als kauwspeelgoed voor honden en baby’s. Pas in de jaren 30 belandde ze in het bad.
De eerste versie van de badeend werd gemaakt in 1931 door Eleanor Shannahan, een Amerikaanse vrouw. Ze vroeg patent aan voor een rubberen eendje dat water uit zijn snavel spoot en gebruikt kon worden voor badtijd.
Latere versies
Disney kreeg wind van de badeend in 1938 en samen met latex bedrijf Seiberling Latex Products maakte ze badeendjes in de vorm van Disney-figuren zoals Donald Duck. Ook beeldhouwer Peter Ganine zag de rubberen badeendjes van Shannahan. Hij vroeg een patent aan voor een geel vinyl eendje met een rode snavel die een piepgeluidje maakte. Ookal waren deze eendjes van vinyl werden ze nog steeds ‘rubber ducks’ genoemd.
Ze werden over de hele wereld verkocht en na een aflevering van Sesamstraat in 1970 waarin Ernie een liedje genaamd Rubber Duckie zong, werden ze nog populairder. Dit liedje kwam zelfs op de 11de plaats op Amerikaanse hitlijsten. Nadat Ganine’s patent verlopen was, maakten meer mensen eendjes. Op 13 januari is het zelfs internationale badeend dag.
Badeendjes in de wetenschap
Badeendjes hebben ook meegeholpen in de wetenschap. In 1992 liet een containerschip van Hong Kong naar de VS maar liefst 12 containers vallen. In een van die containers zaten duizenden badeendjes. Ze waren ontworpen dat ze niet konden zinken en dreven dus weg met de zeestromen.
Oceanograaf Curtis Ebbesmeyer zag de kans om zo de zeestromingen in kaart te brengen. Strandjutters vonden de eendjes waar die aanspoelde en brachten ongekende hoeveelheden informatie over naar de oceanografen over de stromingen, de snelheid ervan en over de plastic soep in de oceaan.